Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Αλλαγή


Από την ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΟΥΛΙΔΟΥ


Ήταν πραγματικά απόφαση της τελευταίας στιγμής. Δεν ξέρω καν πως και γιατί το είχα σκεφτεί. Όμως το είχα πάρει απόφαση. Αμέσως και χωρίς να χάνω χρόνο έτρεξα στο δωμάτιό μου, πήρα ένα χάρακα και... μέτρησα το μήκος των μαλλιών μου! Μερικά ήταν ελάχιστα παραπάνω από 20 εκατοστά, άλλα ακριβώς 20. Σε κλάσματα δευτερολέπτου υπήρχε μέσα μου ένα αίσθημα χαράς και ανακούφισης, ενώ στο πρόσωπό μου υπήρχε ένα χαμόγελο. Την επόμενη κιόλας μέρα μίλησα στην μαμά μου και της είπα ότι ναι, θέλω να δωρίσω τα μαλλιά μου σε κάποιον που πραγματικά τα έχει ανάγκη! Η μαμά μου δεν πίστευε πως το ήθελα πραγματικά. Σκέφτηκε πως κάποια συζήτηση ίσως με επηρέασε, ή ότι κάποιος γνωστός το έκανε, αλλά όχι, το ήθελα!

Παρόλ’ αυτά, δεν έφερε καμία αντίρρηση και με βοήθησε να βρω όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσα για αυτό. Τελικά είδαμε πως η οργάνωση “Donation Hair”, η οποία σύλλεγε μαλλιά για τη δημιουργία περουκών για τα παιδιά με καρκίνο, σταμάτησε επειδή μάζεψε ένα αρκετά ικανοποιητικό ποσό μαλλιών και δεν χρειαζόταν περισσότερα. Από τη μια χάρηκα που δεν υπήρξαν άλλα παιδιά με αυτή την ανάγκη, αλλά από την άλλη απογοητεύτηκα γιατί το ήθελα πραγματικά! Δεν το έβαλα κάτω. Έστειλα e-mail σε αυτή την οργάνωση δύο φορές, αλλά η απάντηση ήταν η ίδια. Ο νέος κύκλος δεν ξεκίνησε ακόμα και δεν υπήρχε ακριβή απάντηση για το αν γνωρίζουν περισσότερα. Όποτε έπρεπε να περιμένω μέχρι να υπάρξει κάποιο νέο. Περίμενα και περίμενα, ώσπου οι μέρες έγιναν μερικές εβδομάδες και καμία απάντηση.

Αποφάσισα λοιπόν να ψάξω κι’ άλλο. Μέχρι που β
ρήκα το “Άλμα Ζωής” - είναι μια οργάνωση που δημιουργεί περούκες για γυναίκες με καρκίνο – και σκέφτηκα να κινηθώ προς αυτή την κατεύθυνση. Βρήκα ένα κομμωτήριο, επικοινώνησα μέσω facebook και έτσι διευκρινίστηκαν κάποιες απορίες που είχα. Και... Απλά περίμενα. Τελικά το Σάββατο ήρθε πολύ γρήγορα. Εκείνο το πρωί καθώς είχα ξυπνήσει έβλεπα τα μαλλιά μου και σκεφτόμουν: “Είσαι σίγουρη;” Δεν ξέρω γιατί είχα αμφιβολίες εκείνη τη στιγμή. Το είχα πάρει όμως απόφαση!

Έτσι κι’ έγινε. Μετά το φροντιστήριο πήγαμε στο κομμωτήριο και αφού τα είπαμε λίγο έκατσα στην καρέκλα. Τότε σκέφτηκα: “Δεν υπάρχει επιστροφή τώρα.” Μου έκαναν δυο κοτσίδες, και... Χραατς!

Αυτή την ημέρα δεν θα την ξεχάσω ποτέ! Ένιωσα τόσο όμορφα! Ένιωσα ότι κάνω κάτι καλό, κάτι που θα βοηθήσει κάποιον ο οποίος έχει ανάγκη! Και το πιο σημαντικό, είναι ότι δεν το μετάνιωσα. Εξάλλου πάντα μου άρεσε να δίνω. Επιπλέον πραγματοποίησα την επιθυμία που είχα. Και μου έμεινε ένα όμορφο συναίσθημα. Ένα αίσθημα χαράς! Ήταν απλά υπέροχο...!

Αυτή λοιπόν ήταν η εμπειρία μου ως δότης μαλλιών σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν καθημερινά τον καρκίνο και που απλά, χρειάζονται μια στήριξη σε αυτόν το δύσκολο αγώνα τους! Είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα του να προσφέρεις! Μάλιστα ένα πράγμα που θέλω να πω πριν κλείσω είναι το εξής: Να μην φοβάστε! Να τολμάτε να κάνετε πράγματα που θέλετε! Στο κάτω κάτω, αν δεν δοκιμάσεις πως θα μάθεις; Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας αυτή την όμορφη και αξέχαστη εμπειρία.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

Anime boy fanart

Από την ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΑΟΥΛΙΔΟΥ (κείμενο και σχέδιο!)

Ταινία: My neighbour Totoro. 
Είδος: Anime 
Studio Ghibli



Δύο μικρά κορίτσια, η Satsuki και η μικρότερή της αδερφή Mei, μετακομίζουν με τον καθηγητή πατέρα τους σε ένα παλιό σπίτι στην εξοχή, κοντά στο νοσοκομείο που βρίσκεται η μητέρα τους. Εξερευνώντας το σπίτι, ανακαλύπτουν μαγικά πλάσματα και γίνονται φίλοι με ένα από τα μυστηριώδη πλάσματα του κοντινού δάσους, τον Totoro. Στο τέλος της ταινίας, τα κορίτσια ζητούν από αυτόν (αφού είναι μαγικό πλάσμα) να τις πάει να δουν την μητέρα τους και να βεβαιωθούν ότι είναι όντως καλά.

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2018

Το τζιπ


Από τον ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ


Κάποιος αγοράζει πανάκριβο και ολοκαίνουργιο τζιπ. Το βράδυ το παρκάρει κάτω από το σπίτι του. Περνάει πιτσιρικάς, κοιτάει το τζιπ, τού 'ρχεται φαεινή ιδέα, βγάζει σουγιά και πλάι στην ένδειξη 4Χ4 χαράζει στη λαμαρίνα =16!
Το πρωί ο τύπος τραβάει τα μαλλιά του. Πάει στην αντιπροσωπεία, όπου δέχονται να του αλλάξουν το καπό, μια που δεν συμπλήρωσε ούτε μέρα που πήρε το αμάξι...
Το ίδιο βράδυ ξαναπερνάει ο πιτσιρικάς, βλέπει το 4Χ4 να αστράφτει πάλι, ξαναβγάζει το σουγιά και ξαναχαράζει στη λαμαρίνα =16. Το άλλο πρωί ο ιδιοκτήτης στα πρόθυρα εμφράγματος ξαναπάει στην αντιπροσωπεία.
- Κοιτάξτε κύριε, του λένε εκεί, δυστυχώς υπάρχουν πολλά τέτοια παλιόπαιδα και το ίδιο πρόβλημα το 'χουν κι άλλοι ιδιοκτήτες τζιπ. Για να μην κάνετε συνέχεια αυτή τη δουλειά λοιπόν, εμείς έχουμε φτιάξει μια πατέντα, όπου κολλάμε ένα μεταλλικό πλαίσιο πάνω στο πίσω καπό, το οποίο γράφει 4Χ4=16, με όμορφα καλλιτεχνικά γράμματα. Κι έτσι δεν έχουν πια τι να γράψουν και γλιτώνετε. Αν παρατηρήσετε θα δείτε πολλά τζιπ με αυτό το κόλπο. Τι λέτε;
Τι να πει... βάζει το μεταλλικό πλαίσιο με 4Χ4=16 και επιστρέφει σπίτι.
Το βραδύ περνάει ο πιτσιρικάς, βλέπει το 4Χ4=16 και προβληματίζεται. Ξύνει το κεφάλι για λίγο και τελικά βγάζει το σουγιά και χαράζει στο καπό ακριβώς από κάτω: ΣΩΣΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!!

"ΠΡΙΝ ΕΡΘΕΙΣ ΕΣΥ", του Τζότζο Μόις

Από την ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗ


Το βιβλίο γράφτηκε από τον Τζότζο Μόις και έχει να κάνει με έναν τετραπληγικό τριανταπεντάρη τον Γουίλ Τρέινορ , πρώην πετυχημένο, ωραίο και πλούσιο άντρα, ο οποίος αποφασίζει να δώσει τέρμα στη ζωή του σε έξι μήνες καταφεύγοντας στη λύση της ευθανασίας σε ένα νοσοκομείο ειδικό για τέτοιες ανίατες περιπτώσεις. Η Λουίζα Κλαρκ είναι ένα επαρχιωκόριτσο δίχως ιδιαίτερα όνειρα αλλά με ιδιαίτερα σθεναρή προσωπικότητα που πιάνει δουλειά στο σπίτι του Γουίλ με προορισμό να πείσει τον ανάπηρο άντρα να μην υλοποιήσει την απόφασή του. Η συνάντηση των δύο ανθρώπων ενεργοποιεί μια πολύ ενδιαφέρουσα λογοτεχνικά ανάφλεξη όχι μόνο ερωτικής φύσης αλλά βαθιά ανθρώπινης ενώ ταυτόχρονα αναγκάζει τον αναγνώστη μέσα από μια παραδόξως εξαιρετικά περιπετειώδη αφήγηση, να προβληματιστεί πάνω στο δίλημμα της ευθανασίας

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ


Από τον ΤΑΣΟ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος (Π.Α.Ο.) είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1908, ενώ έμβλημά του αποτελεί το τριφύλλι, σύμβολο ισορροπίας, ενότητας και καλοτυχίας. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα ελληνικά σωματεία, τα αρχαιότερα αθλητικά στη χώρα και ταυτόχρονα τα πρώτα που με αφορμή την έλευση του ποδοσφαίρου σε αυτή ιδρύθηκαν από νεαρούς αθλητές –με εξέχουσα φυσιογνωμία το Γιώργο Καλαφάτη– που θέλησαν να ασχοληθούν και να διαδώσουν το καινούριο σπορ. Σύντομα επεκτάθηκε επίσης σε άλλα, ως πολυαθλητικός πλέον όμιλος και υπήρξε πρωτεργάτης της εισαγωγής στην Ελλάδα μιας σειράς αθλημάτων, καθώς αποτέλεσε τον πρώτο ή από τους πρώτους που καλλιέργησαν τα ποδόσφαιρο, πυγμαχία (το 1912), ξιφασκία (1912), βόλεϊ (1919), μπάσκετ (1919), πινγκ πονγκ (1924), χόκεϊ επί χόρτου (1927 ή 1928) και χάντμπολ (1929). Πρωτοστάτησε ακόμα στη διάδοση του γυναικείου μπάσκετ (η ομάδα του ήταν ο σκαπανέας), στίβου, πινγκ πονγκ, ποδοσφαίρου και ράγκμπι.

Έχοντας αναπτύξει κατά τη διάρκεια της ιστορίας του 30 αθλήματα συνολικά, σήμερα διατηρεί 22 τμήματα (μη συνυπολογισμένων των υποδομών) σε επίπεδο ερασιτεχνικό και επαγγελματικό (ανδρικά βόλεϊ, μπάσκετ, ποδόσφαιρο), 19 από τα οποία σε 17 ολυμπιακά αθλήματα. Το βόλεϊ ανδρών και γυναικών εδρεύουν στο κλειστό του Πανελλήνιου ΓΣ (Πεδίον του Άρεως), το πόλο στο Ιλίσιο κολυμβητήριο της ομώνυμης συνοικίας, το μπάσκετ ανδρών στο κλειστό του ΟΑΚΑ (Μαρούσι) και οι καταδύσεις, κολύμβηση, στίβος σε άλλες εγκαταστάσεις του ίδιου. Εκτός ορισμένων που δημιουργήθηκαν πρόσφατα, τα υπόλοιπα τμήματα έχουν ως έδρα την ιστορική του συλλόγου, το γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης στους Αμπελοκήπους του δήμου Αθηναίων.

Με εκατοντάδες τρόπαια στο ενεργητικό του, ο Παναθηναϊκός είναι από τα περισσότερο επιτυχημένα σωματεία σε εγχώριο επίπεδο, τόσο στα ομαδικά αθλήματα του βόλεϊ (το γυναικείο τμήμα κορυφαίο σε τίτλους πρωταθλητή έναντι των αντιπάλων του), μπάσκετ (αντίστοιχα το ανδρικό), ποδοσφαίρου, όσο και τα ατομικά με προεξάρχοντα τα τμήματα της ποδηλασίας (κορυφαίο σε δημόσιας οδού και πίστας ανδρών), πυγμαχία (επίσης), όπως και άρσης βαρών, καταδύσεων, κολύμβησης, ξιφασκίας, πινγκ πονγκ, σκοποβολής, στίβου και το ανενεργό πλέον για σκάκι. Στο διεθνές επίπεδο έχει κατακτήσει ένα Βαλκανικό κύπελλο ποδοσφαίρου ανδρών (1977), 6 πρωταθλήματα Ευρώπης (1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011) και ένα Διηπειρωτικό κύπελλο (1996) στο ανδρικό μπάσκετ. Ακόμα, πλήθος αθλητριών και αθλητών του κέρδισαν μετάλλια και διακρίσεις με τα εθνικά χρώματα, στεφόμενοι νικητές σε Βαλκανικούς, Μεσογειακούς και Ολυμπιακούς αγώνες, πρωταθλητές Ευρώπης και παγκόσμιοι.

Ειδικότερα, τα ανδρικά τμήματα μπάσκετ και ποδοσφαίρου έχουν διαγράψει εντυπωσιακές πορείες κατά τη διεθνή τους παρουσία. Το δεύτερο πρόκειται για το μοναδικό από την Ελλάδα που αφενός μετείχε σε τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών και του Διηπειρωτικού κυπέλλου το 1971, αφετέρου έχει αγωνιστεί στα ημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της UEFA, συγκεκριμένα δε δυο φορές (1985 και 1996). Το μπάσκετ αποτελεί αντίστοιχα το πλέον επιτυχημένο από όλα τα ελληνικά, καθώς και τα περισσότερα της Ευρώπης κατακτώντας 6 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα γεγονός που το κατατάσσει στη τρίτη σχετική θέση (έπειτα τη Ρεάλ Μαδρίτης των 9 και τη ΤΣΣΚΑ Μόσχας) των 7, με το 2007 και το 2009 να πετυχαίνει τριπλ κράουν. Συνολικά, ο Παναθηναϊκός έχει προκριθεί 13 φορές σε τελικό αγώνα ή αγώνες διεθνών κυπέλλων ομαδικών αθλημάτων (με χρονολογική σειρά: ανδρικά ποδόσφαιρο 2, βόλεϊ 2, μπάσκετ 7 και γυναικείο βόλεϊ 2), ενώ άλλες δύο διεκδίκησε κάποιο διηπειρωτικό έπαθλο (ποδόσφαιρο το 1991, μπάσκετ το 1996 με επιτυχία).

Σε ατομικό επίπεδο, ξεχωρίζουν οι εξής διεθνείς διακρίσεις αθλητών: το ασημένιο του Κώστα Μυλωνά στο πιστόλι ταχύτητας κατά το Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής 1947, το ασημένιο στο άλμα επί κοντώ του Χρήστου Παπανικολάου κατά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου 1966 και βασικά το παγκόσμιο ρεκόρ του το 1970 –μοναδικό για άνδρα αθλητή στην ιστορία του ελληνικού στίβου–, τα χρυσά του Λεωνίδα Σαμπάνη κατά τα Παγκόσμια πρωταθλήματα άρσης βαρών 1995, 1998 και κυρίως τα αργυρά του των Ολυμπιακών αγώνων 1996, 2000 και τέλος το χάλκινο μετάλλιο της Πηγής Δεβετζή στο τριπλούν κατά το Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου 2004, πεντέμισι μήνες πριν αναδειχθεί δεύτερη ολυμπιονίκης με την 7η τότε και 8η έως σήμερα καλύτερη επίδοση σε ανοικτό και κλειστό στίβο (που την κατατάσσει 4η κορυφαία όλων των εποχών στο αγώνισμα).